Man & Schaar # 9

Hans Beers, Hair Stage

Negen euro vijftig

Enkele weken geleden werd ik aangereden. Ik stond vlak voor mijn zaak voorgesorteerd om af te slaan, maar een bestelwagen achter mij had dat niet gezien en ging er vol bovenop. Gelukkig heeft mijn buurman een schadeherstelbedrijf en kwam ik zelf met de schrik vrij.

Gistermiddag sprak ik mijn buurman weer even en we hadden het over elkaars bedrijf, de successen en de moeilijkheden. Hij zei: “Meneer Beers, of Hans moet ik zeggen, als ik u nu vertel dat de ANWB (verzekeraar) hun schades hier laat herstellen voor een gemiddelde vergoeding van 950 euro per auto. Meer krijg je niet. Weet u nog hoe hoog uw schade was?” Mijn bumper was kapot, een achterlicht ook, er moest wat uitgedeukt en overgespoten worden. “3850,= euro” zeg ik. “Ja, precies,” antwoordde hij, “en dan hebben we heel normaal gerekend. Maar dat zou betekenen dat, wanneer deze schade verzekerd was bij de ANWB, we nog drie andere schadeauto’s geheel gratis zouden moeten herstellen.”

Ik zat nog eens wat door te kauwen op die mededeling. En toen dacht ik: dat is toch eigenlijk te gek voor woorden. Die verzekeraars hebben zoveel macht, ze knijpen elke garage uit. En in andere sectoren zal het niet anders gaan. Take it or leave it, buigen of barsten.

Dat is het voordeel van je te verenigen, hoor ik je zeggen. Met z’n allen sta je sterk en kan je lage prijzen afdwingen. Tja. Wat fijn dan dat de klanten van ons kappers zich nog niet verenigd hebben. Want stel je voor dat er een Vereniging van Kappersklanten zou opstaan, met 3 miljoen leden, en die zou tegen jou zeggen: onze leden willen best bij jou komen, maar we betalen 9,50 euro per klant. Maakt niet uit wat voor behandeling ze krijgen: knippen, kleuren, permanenten, we betalen negen euro vijftig. Zou je, knarsetandend, met zo’n vereniging in zee gaan?

Anderzijds is het geen geheim hoe salons zich verenigen en bij leveranciers van kappersproducten ongelooflijke kortingen afdwingen. Twaalf euro voor een tube verf? Wij betalen je drie!

Vrijheid, blijheid. Iedereen is vrij om zich te organiseren en onderhandelingen met leveranciers aan te gaan. Uit mijn muziektijd weet ik nog hoe dat ging in de CD-verkoop. Een CD werd gemiddeld voor 10,50 euro inkoop aan de winkel geleverd, die hem voor pakweg 21,00 euro aan de consument verkocht. Maar toen kwam de firma Bol Punt Com. Ze wilden jouw CD wel in hun assortiment opnemen, maar ze betaalden hooguit 5 euro. Tjaaaaa, wat doe je dan???

Andersom proberen leveranciers natuurlijk weer afnemers binnen te halen, met kortingen, met shows, reisjes, verzin het maar. Een collega was eens in onderhandeling met enkele kappersmerken voor een nieuwe deal. Wella, Keune, Schwarzkopf… Gekscherend zei ik: ga met Schwarzkopf in zee, dan kan je ook nog eens een Coiffure Award winnen. Zijn antwoord…? Ik durf het hier niet op te schrijven.

Leven en laten leven, zeg ik altijd. Iedereen moet in staat zijn een fatsoenlijke boterham te verdienen, door een product of dienst te leveren tegen een faire prijs. En trouwens, als een grote afnemer bij een leverencier het onderste uit de kan weet te halen, dan moet die leverancier dat weer gecompenseerd zien te krijgen bij een andere afnemer. Oftewel, de kleinere afnemers betalen de rekening. En zo krijg je in alle Nederlandse winkelstraten de bekende ketens, omdat er voor een kleine zelfstandige ondernemer niet meer tegenop te boksen is.

Gelukkig rijdt mijn auto weer perfect en is er niet aan te zien dat hij een zoentje van achter heeft gehad.

© HansBeers.com

1 antwoord
  1. Jaap
    Jaap zegt:

    Ik kocht jaren geleden een keuken. Ik kreeg een beetje korting. Dat vond ik te weinig, ik hoor tenslotte ook allerlei cowboy verhalen. De keukenboer wilde verder niks meer doen en zei; “jij wilt mij laten werken en niks laten verdienen. Dan werk ik liever niet”. Af en toe gooi ik hem er ook in. Er zijn altijd mensen die korting willen en dan is dit mijn antwoord. Wel wil ik er bij zeggen dat korting op arbeid iets anders is dan korting op producten.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

, ,

Kwaliteit of Kwantiteit

Wat doe jij als een collega in de salon met een klant naar de kassa loopt, maar jij ziet dat de nekharen van de klant slordig zijn gekortwiekt? Ik hoop hetzelfde als wat ik doe – al vanaf het moment dat ik kapper in opleiding was - terugroepen dus! Het begon allemaal toen ik met het openbaar vervoer naar de kappersschool ging. Iedere dag zag ik in de bus hoe slecht mensen waren geknipt en/of gekleurd. Dat gaat mij nooit gebeuren dacht ik, nooit zal ik een klant zo de deur uit laten gaan!’. En ik heb woord gehouden. Nog steeds werk ik op deze manier, om zo de klanten de kwaliteit te bieden waarvoor ze komen. En zo houden wij elkaar scherp op de werkvloer!
, , , ,

Lumishine

Joico introduceert een nieuwe toevoeging aan het LumiShine®-gamma: de Dimensional Deposit Demi-Permanent Crème Shades. Met deze nieuwe tinten hebben kleurexperts elke tool beschikbaar binnen het bekroonde LumiShine®-portfolio - van permanente crème tot demi-liquids en nu demi-permanente crème kleuringen. LumiShine® Dimensional Deposit Demi-Permanent Crème Shades zijn de perfecte manier om dimensies en langdurige effecten toe te voegen, plus de verbluffende glans die alleen LumiShine® kan bereiken. Met 20 prachtige tinten wordt het maken van geschakeerde kleuringen eenvoudig en foolproof. Deze veelzijdige, voorspelbare formule corrigeert, geeft glans en diepte en maskeert grijs. Dankzij de Dimensional Deposit Demi-Permanent Crème Shades kunnen coloristen de kunst van diepte en dimensies in elke kleurcreatie verwerken, terwijl ze de maximale gezondheid van het haar herstellen en glans toevoegen.
, ,

Opleiden of Afglijden

Buiten mijn werk als kapper/ondernemer ben ik ook met veel plezier voetbaltrainer. Het is mooi om de jongens van mijn team te zien groeien en hen te begeleiden naar volgende stappen in hun voetbalcarrière. We werken met z’n allen hard om het team en de individuele spelers steeds beter te laten spelen. En iedere seizoen wordt opnieuw gekeken naar de beste opstelling. Zo worden spelers altijd geplaatst op een plek waar hun capaciteiten het beste tot hun recht komen. En dat kan soms ook betekenen dat ze naar een ander team gaan. En zo gaat het ook in ons kappersvak. Ik heb een officieel erkend leerbedrijf en ik heb diverse mensen opgeleid die nu bij grote namen in onze branche werken of zelfstandig ondernemer zijn geworden. Dat is mooi en ik ben blij dat ze vakmensen zijn geworden en op deze manier een goede baan hebben. Maar dat kan alleen als je ze vanaf het begin serieus bij het vak betrekt. En daar zit ‘m nou net het probleem. Wat mij irriteert is dat wij kappers vaak zo makkelijk met stagiaires omgaan en ze te lang maar laten schoonmaken of koffiezetten… Nee, wij hebben als erkend leerbedrijf de taak om hen verder te brengen dan ‘was-meisje’ of ‘schoonmaker’.