Man & Schaar # 9

Hans Beers, Hair Stage

Negen euro vijftig

Enkele weken geleden werd ik aangereden. Ik stond vlak voor mijn zaak voorgesorteerd om af te slaan, maar een bestelwagen achter mij had dat niet gezien en ging er vol bovenop. Gelukkig heeft mijn buurman een schadeherstelbedrijf en kwam ik zelf met de schrik vrij.

Gistermiddag sprak ik mijn buurman weer even en we hadden het over elkaars bedrijf, de successen en de moeilijkheden. Hij zei: “Meneer Beers, of Hans moet ik zeggen, als ik u nu vertel dat de ANWB (verzekeraar) hun schades hier laat herstellen voor een gemiddelde vergoeding van 950 euro per auto. Meer krijg je niet. Weet u nog hoe hoog uw schade was?” Mijn bumper was kapot, een achterlicht ook, er moest wat uitgedeukt en overgespoten worden. “3850,= euro” zeg ik. “Ja, precies,” antwoordde hij, “en dan hebben we heel normaal gerekend. Maar dat zou betekenen dat, wanneer deze schade verzekerd was bij de ANWB, we nog drie andere schadeauto’s geheel gratis zouden moeten herstellen.”

Ik zat nog eens wat door te kauwen op die mededeling. En toen dacht ik: dat is toch eigenlijk te gek voor woorden. Die verzekeraars hebben zoveel macht, ze knijpen elke garage uit. En in andere sectoren zal het niet anders gaan. Take it or leave it, buigen of barsten.

Dat is het voordeel van je te verenigen, hoor ik je zeggen. Met z’n allen sta je sterk en kan je lage prijzen afdwingen. Tja. Wat fijn dan dat de klanten van ons kappers zich nog niet verenigd hebben. Want stel je voor dat er een Vereniging van Kappersklanten zou opstaan, met 3 miljoen leden, en die zou tegen jou zeggen: onze leden willen best bij jou komen, maar we betalen 9,50 euro per klant. Maakt niet uit wat voor behandeling ze krijgen: knippen, kleuren, permanenten, we betalen negen euro vijftig. Zou je, knarsetandend, met zo’n vereniging in zee gaan?

Anderzijds is het geen geheim hoe salons zich verenigen en bij leveranciers van kappersproducten ongelooflijke kortingen afdwingen. Twaalf euro voor een tube verf? Wij betalen je drie!

Vrijheid, blijheid. Iedereen is vrij om zich te organiseren en onderhandelingen met leveranciers aan te gaan. Uit mijn muziektijd weet ik nog hoe dat ging in de CD-verkoop. Een CD werd gemiddeld voor 10,50 euro inkoop aan de winkel geleverd, die hem voor pakweg 21,00 euro aan de consument verkocht. Maar toen kwam de firma Bol Punt Com. Ze wilden jouw CD wel in hun assortiment opnemen, maar ze betaalden hooguit 5 euro. Tjaaaaa, wat doe je dan???

Andersom proberen leveranciers natuurlijk weer afnemers binnen te halen, met kortingen, met shows, reisjes, verzin het maar. Een collega was eens in onderhandeling met enkele kappersmerken voor een nieuwe deal. Wella, Keune, Schwarzkopf… Gekscherend zei ik: ga met Schwarzkopf in zee, dan kan je ook nog eens een Coiffure Award winnen. Zijn antwoord…? Ik durf het hier niet op te schrijven.

Leven en laten leven, zeg ik altijd. Iedereen moet in staat zijn een fatsoenlijke boterham te verdienen, door een product of dienst te leveren tegen een faire prijs. En trouwens, als een grote afnemer bij een leverencier het onderste uit de kan weet te halen, dan moet die leverancier dat weer gecompenseerd zien te krijgen bij een andere afnemer. Oftewel, de kleinere afnemers betalen de rekening. En zo krijg je in alle Nederlandse winkelstraten de bekende ketens, omdat er voor een kleine zelfstandige ondernemer niet meer tegenop te boksen is.

Gelukkig rijdt mijn auto weer perfect en is er niet aan te zien dat hij een zoentje van achter heeft gehad.

© HansBeers.com

1 antwoord
  1. Jaap
    Jaap zegt:

    Ik kocht jaren geleden een keuken. Ik kreeg een beetje korting. Dat vond ik te weinig, ik hoor tenslotte ook allerlei cowboy verhalen. De keukenboer wilde verder niks meer doen en zei; “jij wilt mij laten werken en niks laten verdienen. Dan werk ik liever niet”. Af en toe gooi ik hem er ook in. Er zijn altijd mensen die korting willen en dan is dit mijn antwoord. Wel wil ik er bij zeggen dat korting op arbeid iets anders is dan korting op producten.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Training
, ,

Man & Schaar #10

Op de Sassoon Academy in Londen tref je cursisten aan van over de hele wereld. Japan, Canada, Italië. Vaak zie je ook een groep kappers uit Rusland, die net als de Japanners, geen woord Engels verstaan en daarom een eigen tolk bij zich hebben. Tijdens de lessen hoor je steeds het zachte parlando van de synchroonvertaling achter je. Het kappersvak leer je op het MBO. Je kunt door naar niveau 4, waarbij vooral het ondernemen wordt geschoold. Maar als je nog verder wilt is er in Nederland niets meer. Jawel, er zijn nog wat trainingen bij groothandels en leveranciers. Maar een gedegen vervolgopleiding op bijvoorbeeld HBO-niveau is er niet.
, ,

SALON B Hairstylists wanted

Ben jij al langer werkzaam in de kappersbranche en ben je toe aan een leuke, nieuwe uitdaging? Wil je graag de volgende stap zetten, maar zoek je niet de verantwoordelijkheden die het hebben van een eigen salon met zich meebrengt? Houd je ervan om als team een mooi resultaat neer te zetten en heb je het gevoel dat je nooit bent uitgeleerd? Misschien zijn wij dan wel een match made in heaven!
,

En door

En door…. Inmiddels hebben we de magische grens van 1 jaar gehaald met HaarZaakje Nijkerk. Wat een lekker gevoel want de loop is er inmiddels in. We hebben inmiddels 1600 klanten mogen ontvangen in onze nieuwe salon en het aantal groeit per maand nog gemiddeld met 80 nieuwe klanten per maand. Dat is echt super goed alhoewel mijn lat wel erg hoog ligt. Ik ben inmiddels een kei geworden in het sturen op cijfers en krijg na 8 jaar eindelijk inzicht in de cijfertjes. Ik dacht dat ik het doen van de boekhouding haatte maar dat blijkt niet waar te zijn. Ik gunde mijzelf er geen tijd voor. Had het niet overzichtelijk en snapte het gewoon niet. Ik ben daar echt de enige niet in in kappersland. We zijn allemaal heel creatief met onze handen maar met cijfertjes hebben we niks. Nu ik met 2 zaken heb gekozen om niet (amper) meer mee te knippen en mij te richten op de andere kant van het bedrijf trekt de mist op.